Bovenop het feit dat een reis organiseren waar een niet al te mobiele persoon bij betrokken is (ik dus) zijn er zo van die bijkomstigheden waar ik niet of nog niet uitgebreid over nagedacht heb. Zo moet ik genoeg medicijnen in huis halen tot en met de negentiende, waarvan er toch enkele zijn die snel vooruitgaan, in tegenstelling tot ikzelf. Zo is het ook wel 20 jaar geleden dat ik gevlogen heb, wat voor wat mentale voorbereiding zorgt. En is het dertien jaar geleden dat ik in een ander land dan het mijne was (echt?) en vind ik weekendjes naar Oostende of de Vlaamse ardennen al heel ondernemend. Het is ook altijd wat. Financiële overwegingen, niet per se fan van te warm. Nu is het meer het Canarische licht dat ik opzoek, het één komt niet zonder het ander. De vorige vliegreis was ook naar een Canarisch eiland, het wonderlijke La Gomera. Ook vlak na Kerst. Maar nu heb ik helemaal geen treffelijk reiskoffertje voor in de handbagage van het vliegtuig maar wel een pak vliegangst om dat te compenseren, en neen, ongeneeslijk ziek zijn maakt daar tot dusverre geen eind aan. Van de zenuwen begin ik dan ook allerlei stommiteiten te begaan. Vandaag zat ik met de rijkelijk gevulde pot koffie te wachten op bezoek, tot ik ontdekte dat ik die afspraak niet vandaag, maar op 11 januari heb vastgelegd, nota bene de dag van mijn afreis. Hier zat ik dan, in de hoop dat mijn bezoek een éclairke meegebracht zou hebben, waar ik nog steeds zin in heb.

En ik durf het niet tegen mijn moeder zeggen want die gaat ZO ongerust zijn. Denk ik.

Maar ik kijk uit.

De tickets zijn betaald.

De behandelingen in het ziekenhuis zijn aangepast aan de reis.

Nu nog de rolstoel opmeten, tja, zeggen dat het een standaardding betreft, is niet voldoende voor de luchtvaartmaatschappij, maar we doen niet moeilijk.

O ja, en kijken of Joey wel zin heeft om te logeren in een ander huis met nog een andere poes. Aangezien wij zo zot zijn om hem iedere zondag naar mijn moeder mee te nemen lijkt een ander huis alvast geen probleem.

Gisteren was mijn schoolvriendin die in de UK woont en werkt op bezoek. Ze suggereerde dat haar huis openstond voor Silke en haar vriend en ik suggereerde terug dat ik misschien ook wel naar Londen zou willen komen. Ik ben er 2 keer geweest en heb er 2 keer amper wat van gezien. Ik klasseer dit om al de logische redenen als dagdroom voor wat mijzelf betreft. Maar het is wel een lief en genereus voorstel.