Been

Vrijdagnamiddag had ik een afspraak met de doc voor de resultaten van een pet- en een mri-scan.

Omdat men bij de spoedopname van de week ervoor al eens de lever bekeken had was ik redelijk op mijn gemak. Eens gezeten in het kabinet van de dokter startte hij zijn vrij optimistisch betoog. Kort gezegd was de lever stabiel en waren de verkleuringen van de kanker nog wat verminderd.

Ik was al klaar om op te staan toen hij zei: “Er is wel iets anders”.

En toen vertelde hij dat ik een metastase heb op het Heiligbeen, een stukje bot onder de ruggengraat. Tumorweefstel van ongeveer anderhalve centimeter. Een aantal kankercellen zijn dus ontsnapt aan de therapie om zich op een totaal ander deel van mijn lijf te installeren. Er spookte zoveel door mijn hoofd dat het volzet was voor nog meer gedachten. Ik voel om te beginnen niets. Ik dacht ook onmiddellijk dat één keer de weg door mijn lichaam gevonden de kanker nu elke week met zo’n grapje kon afkomen. Een uitzaaiing op een bot is niet eens het ergste maar een lichaam heeft ook nog talloze organen waar kankers zich met graagte op nestelen.

Het komt er nu op neer dat ik drie keer bestraald moet worden. Meer weet ik niet want de radioloog die dat voor instaat zie ik pas maandag. Er is een kans dat een groot deel van de metastase verdwijnt na de bestralingen, en er is een kans van niet. In dat geval is het terug naar af, want dan moet ik terug aan de chemotherapie. Dat betekent vooral opnieuw niet kunnen stappen, heler dagen slapen en geen knip voor mijn neus waard zijn. Niet dat ik nu in topvorm ben, maar het blijft een verschil van dag en nacht. Tijdens de chemo kroop ik mijn trap op en nu stap ik gewoon naar boven, om maar iets te zeggen.

En dan hopen dat die werkt. Nu ja, de ziekte is niet vatbaar voor verbetering dus dit is eigenlijk niet abnormaal.

Wel was ik (nog erg hypothetisch) aan het kijken of er nog een reisje naar de blauwe lucht en zee in zat en daarvoor moet ik nu weer wachten op de data van de bestralingen. En dan moet ik er spoed achter zetten zodat ik nog kan vertrekken voor ik eventueel chemo krijg.

En zeggen dat ik een week geleden vooral bezig was met opzoeken of potentiële hotels ook een bubbelbad hadden.

11 reacties op “Been”

  1. Hou moed, Els.

    Geliked door 1 persoon

  2. Hi Els,
    dat is niet zo’n leuk nieuws.. maar possitief blijven en verder de reis naar zee/blauwe lucht voorbereiden….

    Geliked door 1 persoon

  3. Pierre Hellebaut Avatar
    Pierre Hellebaut

    Dag lieve Els
    Uiteraard heb ik makkelijk spreken maar probeer je vast te houden aan het positief deel van het resultaat. Er is een goede evolutie bij je oorspronkelijke tumor.
    Wat de nieuwe betreft, kunnen we hopen dat de bestraling volstaat en dat ze er vlug genoeg bij waren.
    Probeer positief te blijven en te genieten van elk moment dat het mogelijk is. Sowieso duim ik dat je nog een mooie vakantie te wachten staat op een mooie bestemming.
    Probeer nu alvast te genieten van het weekend
    grts
    Pierre
    X

    Geliked door 1 persoon

    1. Dat probeer ik hoor. Thx x

      Like

  4. Wens je veel blauwe lucht en zee toe 🍀

    Geliked door 1 persoon

  5. Courage Els, blauwe zee en lucht wachten op je 😘

    Geliked door 1 persoon

  6. Dag Els. Ik had gehoord dat je zware gezondheidsproblemen hebt, maar kwam er pas nu toe om je blog te lezen. En besef dus pas nu hoe zwaar het is en hoe zwaar het voor jou moet wegen. Courage is snel en eenvoudig gewenst, maar ik doe het toch. Goede moed en courage. Ik hoop dat je zoveel mogelijk kan genieten van de fijne momenten en dat dat je de energie houdt om zo knap te blijven schrijven. Hartelijke groet. Tom

    Geliked door 1 persoon

    1. Dank je, Tom Ik houd de moed er (meestal) in. X

      Like

Plaats een reactie

Why are you reporting this comment?

Report type